MEPHISTA AVIALI
- Specularia il Mundi — Lustrzano Siostrzane Światy — moc Mephisty, która pozwala jej na nie tylko podróżowanie po alternatywnych rzeczywistościach, ale też zapamiętywanie przeszłych wspomnień swoich Alter Ego, które tam żyją. Dzięki temu wszystkie kopie znają się na wylot, zostawiają sobie adekwatne wiadomości oraz starają się wspierać lub nie przeszkadzać w kluczowych momentach. Mephista, będąca sumą kilkudziesięciu swoich wersji, z którymi postanowiła utrzymywać kontakt, zna ilość poległych, jakie nie podołały w wyniku popełnionych tam błędów. Koszt podróży we śnie jest zależny od spędzonego czasu na byciu z drugą sobą we dwie dusze w tym samym ciele, ale równoległym świecie — czyli stopniowo: obniżenie odporności, choroba, aby w ostateczności otrzymać losowe kalectwo. Moc jest stabilna oraz bezpieczna jedynie przy maksymalnej ilości many, czyli w dni, podczas których Mephista kompletnie nie używała żadnej innej magicznej zdolności i ani jednego zaklęcia lub w jakiś sposób uzupełniła braki many do aktualnych 100% rezerwy.
LOSOWE KALECTWA:
1. Rozszczepienie pamięciowe — każde użycie mocy powoduje, że fragmenty wspomnień z innej rzeczywistości „nadpisują” jej własne. Mephista może pamiętać dzieciństwo, którego nigdy nie przeżyła, albo cierpieć na pseudodemencję – gubi fakty o swoim świecie, bo pamięta zbyt wiele innych.
2. Ślepota paralaksy — Jej wzrok w świecie realnym stopniowo zanika, bo mózg priorytetowo przetwarza widoki z innych rzeczywistości. Widzi świetnie to, co „gdzieś indziej”, ale tu i teraz chodzi po omacku.
3. Fantomowe Blizny — kiedy Alter Ego z innej rzeczywistości odnosi ranę, ona czuje echo tego bólu. Z czasem jej ciało zaczyna odzwierciedlać ślady tych obrażeń – blizny, które nigdy tu nie powstały.
4. Rozpad Tożsamości — Mephista ma problem z utrzymaniem „ja”. Głos innej Alter Ego może w każdej chwili przejąć kontrolę nad jej mową lub gestami – wygląda to jak napady tików, jąkania czy nagłe zmiany charakteru.
5. Cielesna degradacja — energia wielu światów przepływa przez jej organizm. Skóra łuszczy się, włosy siwieją w młodym wieku, a stawy są nienaturalnie zużyte. Fizyczne oznaki starzenia pojawiają się kilkukrotnie szybciej.
6. Przeciążenie sensoryczne — moc daje jej dostęp do wielu zmysłów naraz — dźwięki, kolory i zapachy z innych rzeczywistości nakładają się na jej własne. To powoduje chroniczne migreny, wymioty i ataki epileptopodobne.
- Unicornium Misterium — Tajemnica Jednorożców — główna zdolność czarownicy, która polega na nie tylko tworzeniu samej rasy niesamowitych stworzeń wielu talentów, ale przede wszystkim ich odpowiedzialnej ochronie przed wyjątkowo uporczywymi zagrożeniami… Jakimi są demony i inne potwory żywiące się najczystszymi oraz niewinnymi duszami bądź wykwintnym mięsem niczym smoki. To brak używania tejże mocy powoduje powolne umieranie kobiety oraz starzenie się, a nadmierne z kolei niszczy połączenia z Alter Ego, z którymi Mephista ma najbardziej zażyłe relacje.
- Insignia Aquae— Insygnia Toni Wodnej — poza naturalną zdolnością chodzenia po wodzie wedle życzenia, Mephista naturalnie używa tego żywiołu w zależności od fazy księżyca:
Kwadra Pierwsza — zezwala Mephiście na odczytywanie archaicznych języków, aczkolwiek wtedy i tylko wtedy, gdy nie wisi nad nimi żadna klątwa ani nie są w żaden sposób zaszyfrowane. Kobieta może wówczas podać tylko ciąg liter lub znaków w różnych alfabetach, ewentualnie cyfry. Użyta moc w nadmiarze powoduje przekrwienie oraz swędzenie oczu.
Sierp Przybywający — panna Aviali przyzywa nieświadomie magiczny pył o srebrzystej barwie, który łączy się z istotami żywymi, jakie ona wskaże, wzmacniając ich wszelakie zdolności oraz potęgując działanie barier ochronnych, jeśli takowe na sobie posiadają. Pył ten użyty podczas ataku naznacza ofiarę w sposób nieinwazyjny i czasami się ujawnia jako poblask. Co więcej: ta faza księżyca powoduje samoistne lewitowanie oraz poruszanie się czarnych włosów czarownicy, jakby pływała w powietrzu. Lewitacja razem z telekinezą mają najniższy koszt many, natomiast każde zaklęcie bitewne najwyższy. W przypadku nadmiernego używania tej mocy postać może nagle zasłabnąć.
Nów — jedyna faza umożliwiająca niewidzialność, która nie działa na Mephiście za pomocą zwykłych zaklęć lub też nawet artefaktów czy też innych rozwiązań magicznych. Zaklęcia obronne mają najniższy koszt many, bitewne ponownie najwyższy. Ze względu na niski koszt many postać nie odczuwa konsekwencji, ale w przypadku dłuższego jej używania ma silne zawroty głowy; w tej fazie księżyca postać przy zbyt długim używaniu tej mocy może krwawić z nosa.
Pełnia — zgodnie z nazwą, Mephista może używać wszystkich powyższych umiejętności zależnych od innych faz, a co więcej każdy rodzaj zaklęcia ma dodatkowo obniżony koszt o siedemdziesiąt procent. Raz na kilka lat występuje jednak zjawisko nazywane w astronomii „Niebieskim Księżycem”, co oznacza, że w ciągu miesiąca następuje jeszcze jedna pełnia. Rezerwa many czarownicy w trakcie Niebieskiego Księżyca samoistnie się regeneruje przez sporą część doby, zahaczając godzinowo o tę fazę idealnie pośrodku, dzięki czemu Mephista może czarować zarówno więcej za dnia, jak i w nocy. Żadna pełnia, ani tym bardziej żaden Niebieski Księżyc nie odbył się w żadnym z cykli życia Alter Ego w dokładnie ten sam sposób. Jej moc ewoluuje razem z nią, choć każda ta zmiana jest oczywiście tylko jednorazowa, za to wybitnie widowiskowa. Nadużywanie mocy w tej fazie księżyca powoduje, że Mephista może stracić przytomność na kilka dni i jej stan może być krytyczny.
- Incantationes — Zaklęcia Zwyczajowe — jednorazowe oraz krótkotrwałe rozszerzanie zdolności, których działanie pobiera manę z rezerwy Mephisty dokładnie tak jak u wszystkich pozostałych ras magicznych, mających taką zdolność. Wyjątkowo duże użycie powoduje stopniowy wzrost senności do momentu utraty przytomności. Mephista najczęściej używa tego do lewitacji różnych przedmiotów, np. filiżanki herbaty, w której łyżeczka za pomocą jej magii miesza ów napar z cukrem.
Jak dokładnie powinna wyglądać osoba posiadająca moc, dzięki której zna wiele alternatywnych wersji swoich żyć w różnych światach, ale nie ważne, ile by poświęciła czasu ani many; nie jest w stanie uratować tej jednej osoby? Powinna pochylać się z żalu czy przejść do porządku codzienności, skoro przeznaczenie jest od góry ustawione, a jej dano los obserwowania więcej niż jednego rozwidlenia możliwości? Jeśli żaden czas nie jest tak naprawdę stracony, to ten nieszczęsny rzut kośćmi miał stać się kolejną częścią przeszłości. Poświęceniem dla przyszłości. Niedokończonym koszmarem, który wraca, wraca, wraca, wraca…
Podczas przebywania między murami uniwersytetu te migdałowe oczy o niebiesko zielonej barwie, mimo nieidealnej nocy, nadal się śmieją, a stonowany głos czarownicy ociepla wszystkie dusze w swoim otoczeniu. Porcelanowa cera kobiety drastycznie szybko zdradza jednak cienie pod powiekami, jakie potrzebują dobrego makijażu, aby jednak stać się choć trochę mniej widoczne. Na pierwszy rzut oka widać po niej, że jest tragicznie przyzwyczajona do niewygody, niewyspania się, nieustannego zmęczenia. Mimo to jednak Mephista dzielnie trzyma się na nogach, czasem wspomoże się dwiema kawami, kiedy indziej zrobi drzemkę między wykładami w swoim gabinecie… Bibliotece, z której jest potem wypraszana po zmroku, bo znowu po zajęciach pani profesor zaspała godzinę oficjalnego zamknięcia AUMu.
Wstaje wtedy to drobne ciało o wysokości metra sześćdziesięciu trzech, a gigantyczny kapelusz adekwatny do jej rasy dodaje jej to smutne trzydzieści centymetrów tylko czysto symbolicznie. Kobieta ubiera się strojnie we własnoręcznie szyte ubrania, których styl wskazuje na wyszukaną elegancję oraz umiejętny dobór do niepomiernie mnogiej, lśniącej biżuterii. Każdego dnia pierś Mephisty pyszni się innym medalionem, a o niemal każdym czarownica jest w stanie opowiedzieć osobną historię, jaka ma dla niej znaczenie i nie, nie są to najczęściej zwykłe prezenty urodzinowe bądź świąteczne. Nie każdy jednak powinien znać prawdy czy też półprawdy — niektóre artefakty powinny pozostać jedynie niebagatelnymi ozdobami, prawda? Podobna rzecz ma się z dźwięczącymi bransoletami i tym pojedynczym sygnetem, jaki najszybciej wyłapują wzrokiem skupieni na jej gestykulacji studenci. Potem trud odrywania spojrzenia od tego kamienia jest nieopisany. Oszlifowany selenit na białym złocie. Tak łatwo pomylić go z diamentem z dużej odległości, a potem jeszcze prościej docenić mleczny gradient, przypominający do złudzenia sam księżyc.
Ciężko znaleźć osobę bardziej wyrozumiałą i cierpliwą względem innych ludzi czy zwierząt od Mephisty. Wszyscy jej dotychczasowi, prawdziwi uczniowie, a także przyjaciele: cieszą się po dziś dzień i każdy kolejny jej nieustanną troską zdobytą po tym, jak już im bezgranicznie zaufała.
Czarownica ma w sobie tę mentorską powagę, tajemniczość i nieodmienny urok, gdy płynnym ruchem zakrywa usta dłonią podczas kulturalnego śmiechu... Najczęściej jednak używa w tym celu wodnego wachlarza, tworzonego na poczekaniu też za pomocą magicznie dopieszczonych perfum — co jest asem w rękawie podczas rozmów z czarującymi, przystojnymi mężczyznami wszelkich ras.
Nie należy jednak za wszelką cenę zapominać, kim tak naprawdę jest Mephista i nazywanie jej po prostu zwyczajowymi określeniami; może nie być specjalnie adekwatne. W głównej mierze to bardzo wolny wręcz niezależny mentalnie duch, który godzi się na pewne normy społeczne, żeby móc zaczerpnąć czegoś kulturowego, przyziemnego, codziennego. Uniemożliwianie jej realizacji pomysłów, kolejnych celów czy w jakikolwiek sposób próba ograniczania tej marzycielki to przepis na bardzo zaciekłego, pamiętliwego wroga.
W głównej mierze i niemal na każdym polu Mephista działa jak trucizna: skutecznie, powoli oraz bardzo, ale to bardzo dyskretnie.
- Nyxarien pewnej nocy zapolował na jednorożca stworzonego przez Mephiste, za co oberwał prosto w smoczy pysk i po dziś dzień kicha srebrnym brokatem (nigdy nie przyznał się skąd ten dziwny efekt nawet pod wpływem wielu gróźb bliskich, w tym oczywiście rodziny oraz przyjaciół. Wyjątek stanowi Yule. Okoliczności poznania przez Białą Wiedźmę prawdy nie są powszechnie znane). Ten sam drakonid nazywa pannę Aviali w czasach obecnych: „Mistearie”, gdy zwraca się do niej bezpośrednio.
- Mephista odmawia przyjęcia na spotkania towarzyskie, jeśli najpierw nie dowie się o preferencjach w kwestii picia kawy lub herbaty przez drugą osobę. Zawsze informuje o tym nowo poznaną znajomość. Dodatkowo czarownica akurat jest znana z tego, iż to ona jako pierwsza wysyła zaproszenie w artystycznej, a także magicznej papeterii.
- Niewielu o tym wie, ale panna Aviali przynależy od dawna (jeśli nie od początku) do pewnego sabatu, którym dowodzi niezwykle enigmatyczna persona, każąca się określać jako „V”.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz